Lekdetectie met camera in Brussel

Een lek vinden zonder te breken

Een lek is zelden te zien waar het ontstaat. Het water volgt de helling van een chape en komt drie meter verder weer boven: breken waar de vlek zit, is één keer op twee een muur openleggen voor niets. Het doel is de zone die open moet tot enkele tientallen centimeters te herleiden, of vast te stellen dat er helemaal niets open hoeft. We combineren vier methodes, geen enkele volstaat alleen.

De warmtebeeldcamera

Die meet temperatuurverschillen aan de oppervlakte. Een lekkende warmwaterleiding warmt de chape op en tekent een spoor op het scherm; een koudwaterlek geeft het omgekeerde beeld. Het snelste bij vloerverwarming.

De inspectiecamera en de endoscoop

Om binnenin te kijken: leiding, technische koker, kruipruimte, onderkant van een bad. De sonde gaat via een bestaande opening of een boorgat van enkele millimeter — het is ook wat een inspectie na een ontstopping verlengt.

Het traceergas

Het net wordt gevuld met een mengsel van waterstof en stikstof, onschadelijk en heel licht. Het gas stijgt op door het lekpunt en gaat door de tegels of het beton heen; een detector aan de oppervlakte wijst de juiste plek aan. De beste precisie op een leiding in de grond.

De drukproef

We isoleren een stuk leiding en volgen de manometer. Dat zegt niet waar het lek zit, wel op welk circuit: koud, warm of verwarming. Als eerste stap deelt het de zoektocht door drie.

De signalen waar u op moet letten

• Een vochtvlek die groter wordt, zeker als ze terugkomt nadat ze opgedroogd is.
• De teller die draait met alle kranen dicht. Zet alles toe, noteer de stand, wacht twee uur: is hij bewogen, dan is er een lek.
• Een waterfactuur die opspringt zonder dat u anders leeft: enkele liter per uur maakt tientallen kubieke meter per jaar.
• Schimmel of een keldergeur in een kamer die tot dan gezond was.
• Een ketel die druk verliest en die u elke week moet bijvullen.
• Tegels die op plaatsen lauw aanvoelen terwijl de vloerverwarming uit staat.

Het verzekeringsverslag: wat erin staat

Dat is het stuk dat mensen op het slechtste moment ontdekken. Een verzekeraar betaalt niet uit op een foto van een vlek aan het plafond: hij heeft een technisch document nodig dat de oorsprong van het lek, de oorzaak en de schade vaststelt. Zonder dat blijft het dossier liggen. Ons verslag bevat:

1. De identificatie van het pand, de datum en de technicus.
2. De gebruikte methodes en hun resultaat.
3. De beelden: warmtebeelden, endoscopie, foto's voor er iets open gaat.
4. De lokalisatie en de oorzaak: corrosie, losgekomen koppeling, vorst, doorboring.
5. De beschrijving van de schade en de aanbevolen herstellingen.

Het zit in de 395 € en u krijgt het, of het lek nu bij u zit of bij de buren.

Waterschade: wie aangeeft, en in welke volgorde

Het principe: ieder geeft aan bij zijn eigen verzekeraar, de maatschappijen regelen het daarna onder elkaar.

• Huurder: geef aan bij uw woningverzekering en verwittig de eigenaar of de syndicus dezelfde dag.
• Eigenaar-bewoner: geef aan bij uw verzekeraar, en bij de mede-eigendom als de oorsprong in de gemene delen ligt.
• Het lek komt van bij de buren: ieder geeft aan langs zijn kant, het detectieverslag dient als gemeenschappelijk stuk.

Over de termijnen blijven we precies: die hangen af van uw contract. De meeste Belgische polissen vragen om het schadegeval snel na de vaststelling te melden, maar geen enkel cijfer geldt voor iedereen: sla uw algemene voorwaarden open of bel uw makelaar. Twee reflexen gelden wel overal — fotografeer voor u opkuist, en gooi het defecte stuk niet weg. Wij maken ook de offerte voor de verzekering op: 35 € in Brussel, 65 € daarbuiten.